แท็กนี้ลำบากใจมากกกกกกกก ไหนว่าจะเอาแท็กที่ไม่ต้องแปะรูปงายฟระ แท็กนี้ทั้งต้องแปะรูป ไม่ใช่แค่แปะเฉยๆ แต่ต้องขุด+รื้อ+ค้น รูปตั้งแต่โบราณกาล สมัยยังไม่มีกล้องดิจิตอล แล้วต้องแสกนอีก โฮ~~~ มิ้นจายร้ายยย >0< แค่นั้นไม่พอ ตัวเองก้อรู้ว่าเค้าเขียนยาวว เดี๋ยวต้องเมาท์ขุดคุ้ยอีกชาตินึงแน่ เพราะงั้น แน่ใจได้เลยว่า แท็กนี้ยาวมากกกกกก รอบเดียวไม่พอแน่นอน (เดี๋ยวก้อแบ่งเป็น 8 บลอคซะเลยนี่)

แต่เห็นแท็กนี้น่าสนใจนะ แบบว่า เขียนเรื่องเที่ยวสมัยก่อนเอาเก็บไว้เป็นที่ระลึกก้อดีเหมือนกัน ก็เอาวะ เขียนก้อเขียน ทั้ง 8 ที่ เราเขียนไม่ได้เรียงตามลำดับความชอบนะ นึกอะไรออกก้อเขียน แต่คิดว่าคงจะแบ่งเป็นหมวดๆหน่อย ไปเที่ยวกะเพื่อน ไปเที่ยวในประเทศ ไปเที่ยวต่างประเทศ

อย่างไปเที่ยวกับเพื่อน มันก็สนุกไปแบบนึง คือ ความสวยงามของที่เที่ยวมันก็ไม่ได้อะไรมาก แต่มันสนุกตรงที่ได้ไปกับเพื่อนๆ ซึ่งกิจกรรมก็อย่างที่รู้ๆกันอยู่ว่า กิน เมาท์ เล่นไพ่ วงเวียนเป็นวัฏจักรอยู่อย่างนี้ อย่างไปเที่ยวกะญาติหรือพ่อแม่ ก็จะเน้นที่ความสวยงามของที่เที่ยวที่มันตื่นตาตื่นใจน่ะนะ

เอ้าเพื่อไม่เป็นการเสียเวลา ไปเริ่มกันเลยดีกว่า..... เริ่มจากที่ไปกะเพื่อนๆละกันเนาะ

1. ค่ายวิทยาศาสตร์ - อุทยานแห่งชาติเขาสามร้อยยอด จ.ประจวบคีรีขันธ์

อันนี้ขอเริ่มด้วยทริปเดียวกับเจ้าของแท็กคนก่อนละกัน เพราะนับเป็นทริปแรกที่ได้ไปต่างจังหวัดกะเพื่อนๆ ซึ่งมันเป็นเหตุผลที่มีความประทับใจเดียวกัน อย่างว่าแหละนะ อยู่โรงเรียนคอนแวนต์จะให้ไปไหนได้อ่ะ ผู้หญิงทั้งกลุ่มแบบนี้ จะไปไหนทีก็ขออนุญาตยากซะเหลือเกิน โดยเฉพาะไปต่างจังหวัดนี่ไม่ต้องพูดถึง แค่อ้าปากก้อรู้แล้วว่า "ไม่ได้!!" แต่ก็เข้าใจนะ แบบว่าเด็กๆผู้หญิงหมด พ่อแม่ที่ไหนจะกล้าปล่อยไปเที่ยวไกลๆ ก็เป็นอะไรที่คุยกะเพื่อนมาตลอดว่า เออ ไว้เรียนจบ เข้ามหาลัยแล้ว นัดไปเที่ยวกันนะ (ตอนนั้น คาดหวังไว้ว่า ถ้าเข้ามหาลัยแล้ว พ่อแม่คงปล่อยให้ไปได้ แต่ความจริงคิดผิดถนัด เพราะเงื่อนไขก็เยอะเหมือนเดิม 55) บังเอิญแบบไม่คาดฝัน ตรงที่โรงเรียนเกิดจะจัดค่ายวิทยาศาสตร์ขึ้นมาครั้งแรก แถมเป็นค่ายแบบไปต่างจังหวัดด้วย (ปกติจัดกันแต่ในโรงเรียนนั่นแหละ นอนที่โรงเรียน ไม่ก็ไปเช้าเย็นกลับ) ตื่นเต้นๆ กลุ่มเราสนิทกับมิส (อาจารย์นั่นแหละจ้ะ ที่รร.เรียกว่ามิสเน้อ) ที่สอนวิชาวิทยาศาสตร์มากพอดู มิสมาถามว่า สนใจมั๊ย เพื่อนที่ไม่ต้องอยู่สายวิทย์ก็ไปได้ด้วย เลยยกโขยงไปกัน แบบที่ไม่ได้หวังความรู้อะไรเล้ยยย นอกจากว่า ได้ไปเที่ยวเท่านั้นแหละ ^^"

ทริปนี้ดีตรงที่ ไปทีเดียวได้ทั้งทะเลได้ทั้งภูเขาพร้อมกันแบบ 2-in-1 ถึงทะเลจะได้แต่มองๆ (เพราะมิสห้ามลงเล่นน้ำทะเลเด็ดขาด!!) และภูเขาก็ไม่ได้สูงชันอะไรมากมาย (แต่ถึงงั้นก้อแอบลิ้นห้อยอยู่เหมือนกัน) กลุ่มเราเป็นกลุ่มที่เล็กที่สุด มีแค่ 7 คน ทั้งๆที่มิสกำหนดให้มีกลุ่มละ 10 คน แต่คนในกลุ่มเราก้อมีแค่เนี้ยะ ขี้เกียจหาเพิ่ม จะเอาที่ไม่สนิทมาอยู่ด้วย เดี๋ยวจะนอนกันไม่สนุกซะเปล่าๆ และคุณเก๋ที่เคารพก็ได้รับเกียรติให้เป็นหัวหน้ากลุ่มเช่นเคย (บุคคลที่เป็นหัวหน้าตลอด หัวหน้าห้อง หัวหน้าหมู่ 555)

ตอนไปถึง ก็ต้องขนของไปที่พัก ซึ่งอยู่อีกฟากฝั่งหนึ่งของภูเขา โรงเรียนก้ออำนวยความสะดวกเป็นอย่างดีอ่ะนะ คือมีเรือมารับของไปส่งอีกฟาก แต่ในเมื่อนำทีมโดยคุณเก๋บ้าพลังอย่างนั้นแล้ว ด้วยความที่ขี้เกียจรอ ขนไปเองเลยดีกว่า ก็เลยบ้าพลังขนของขึ้นเขากันไปหมดทั้งกลุ่ม แถมเดินเร็วตามควายสุดๆ อึดโคตรๆ (อึดแต่พวกเอ็งแหละ ชั้นไม่อึดด้วยหรอก เฮ่อออ)

ทุลักทุเลแบกกันมาจนถึง แถมด้วยการมาถึงเป็นกลุ่มแรก (นี่ทำให้พวกแก addict เสพย์ติดความเป็นที่หนึ่งกันช่ายม๊ายยย) มาลันล้าร่าเริงถ่ายรูปกันก่อนเลย มีให้เลือกว่าจะนอนบ้าน หรือนอนเตนท์ และพวกเราเลือกเตนท์อย่างไม่ต้องสงสัย ตื่นเต้นน ได้นอนเตนท์ครั้งแรก 555 หลังใหญ่สุดเลยด้วย คือทั้ง 7 คน นอนด้วยกันหมดเลยอ่ะ เตนท์ชาวบ้านเค้าจะนอนกัน 2-3 คน

เตนท์อยู่ติดทะเล แต่ทะเลก็ไม่ได้ลงอยู่แล้ว ได้แต่มองตาละห้อยกันไป วันๆก็แทบไม่ได้ทำอะไร กิจกรรมเนี่ย ถ้าไม่บังคับออกไป ก็คงไม่ได้ไปร้อก มีให้ขึ้นเขาไปดูศาลาในภูเขา ที่เคยเป็นที่ประทับของร.5 (ถ้าจำไม่ผิดนะ ลืมๆแระ) มันเป็น Unseen in Thailand นะนั่นอ่ะ แต่พวกเราไม่รู้เรื่องอะไรร้อก ให้ไปไหนก้อไป จำได้แต่ว่า ขึ้นไปเป็นกลุ่มแรก เดินเกาะพี่ไกด์แบบกัดไม่ปล่อย ควายหายหลายฝูงมาก (เอ็งจะรีบเดินกันไปหนายยยห๊ะ) มีอารมณ์แบบ พวกชั้นต้องไปเป็นคนแรกให้ได้ บ้าดีแฮะ

จำได้อีกอย่าง ตอนที่ไปอาบน้ำ อีตอนก่อนไป ตกลงกันดิบดี เฮ้ย แกเอาครีมอาบน้ำไปนะ แกเอาแชมพูไปนะ แกเอายาสีฟันไปนะ ไอ่เรามันก้อประเภท ขนไปหมดทุกอย่าง แต่เอาครีมอาบน้ำไปขวดนึงเผื่อเพื่อนทุกคน ไปถึงโน่น ถึงไปรู้ว่า คุณเพื่อนที่เคารพไม่มีใครเอาอะไรไปเล้ยยย ถ้าเราลืมครีมอาบน้ำขวดนี้ พวกแกจะเอาอารายอาบกั๊นนน??? ยาสีฟันก้อไม่มี ยืมๆกัน ดีนะ เอาแปรงสีฟันมาเอง แน่จริงๆเลย เพื่อนเราเนี่ย

กิจกรรมรอบกองไฟ มันก็มีให้คิดการแสดงมากลุ่มละอย่าง เป็นการคิดสดมากๆ ไอ่กลุ่มนี้ก้อถนัดมากเลยเนอะ การแสดงเนี่ย นั่งบ้ากันอยู่นาน ไม่รู้จะแสดงอะไร มาสรุปว่า แสดงล้อเลียนโฆษณา (มิ้นเอ๊ยยย จำได้รึเปล่าว่าตัวเองแสดงอารัยไป) ซึ่งพอแสดงจริงไปแล้ว รู้สึกว่ามันกริบว่ะ...ฮากริบ... เราแสดงเอง ยังไม่ค่อยรู้เรื่องเล้ย ว่ามันคืออะไรฟระ? 5555

พอดึกๆ ก็จั่วกัน นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า เราควรจะพกท๊อฟฟี่ไปอย่างน้อย 3 ถุงใหญ่เสมอ เวลาที่ไปเที่ยวต่างจังหวัด เพราะเราจะนำมันมาทำเป็น Chip อุปกรณ์พิเศษในการนับเลข จริงๆแล้ว พอมืด ก็ต้องเข้าเตนท์นอนแล้วล่ะ แต่ยังไง๊ยังไงก็อยากจั่ว ตะเกียงก็ไม่มี แล้วจะเห็นมั๊ย มีแต่ไฟฉาย (อีเตนท์ข้างๆมันป๊อกกันโครมๆไม่เป็นไรหรอก เพราะมันเอาตะเกียงไฟฟ้ากันมา) ทำยังไงรู้มั๊ยคะท่านผู้ชม เอาไฟฉายทุกคนมารวมกัน พยายามอยากเชือกคล้องแล้วเกี่ยวกับเสาเตนท์ให้ได้ พันกันมาหลายตลบกว่าจะอยู่ ความพยายามชนะเลิศจริงจริ๊งงง

เอา ก็จั่วกันไป ป๊อกมั่ง แบล๊คแจ๊คมั่ง (เฮ้ยย ตอนนั้นหัดรัมมี่กันยังอ่ะ ลืม แต่ถ้าโป๊กเกอร์มันเริ่มตอนปัจฉิม) กะว่าสงสัยไม่ได้หลับได้นอน แต่ตอนนั้นยังเด็กๆนะ ไม่เล่นกินตังค์ ใช้ท๊อฟฟี่แทนชิปหันหนุกๆ (อีเตนท์ข้างๆตาละบาท) จนมีตัวหนึ่งเป็นศพไปแล้ว กว่าจะเลิกได้ก็ดึกพอตัว

อีตอนจะนอนเนี่ยดิ ไอ่ที่เป็นศพไปแล้วก้อเล่นนอนเป็นจระเข้ขวางหมดเลย (คือ ตอนมันเริ่มหลับ มันอยู่ในตำแหน่งนอกวงไพ่ เลยไม่อะไร) ไอ่เราก็ต้องพยายามทั้งผลักทั้งดันให้ไปสู่ดวงดาว แต่สุดท้าย มันไปไม่ไหวจริงๆ เลยต้องถีบส่ง....คุณฟังไม่ผิดหรอกค่ะ ถีบจริงๆ มันใช้มือผลักไม่ไปแล้วอ่ะ ฮืออ ขอโทษนะเพื่อน มันจำเป็น T^T แต่ขอโทษ ถีบจัดท่าอยู่นาน แต่มันไม่ตื่นอ่ะ โอ้ววววว ต้องหาหมอน หาเสื้อมาม้วนๆนอนกันไป เพราะหมอน+ผ้าห่มไม่พอ พื้นแข็งอีกตะหาก มันเป็นตะปุ่มตะป่ำอ่ะ (เป็นการนอนเตนท์ที่ผิดหลักอย่างแรง เพราะนอนแบบไม่มีผ้านวมรองพื้นเลย บ้าป่าวเนี่ยย)

นอนๆไป ไอ่เราก็นอนไม่ค่อยจะหลับ ลมมันแรง เลยหนาว คุณเก๋อย่าเปิดหน้าต่างเตนท์ซี่ ลมมันเข้า พอจะเริ่มเคลิ้มๆเท่านั้นแหละ พรึบๆๆๆๆ เตนท์ถล่มครับพี่น้อง โอ้ววววววววว ตรูจาบร้าตายยยย หนีตายมุดกันออกมาแทบไม่ทัน (เรายังไม่หลับ ยังไม่เท่าไหร่ ไอ่ที่หลับไปแล้วนี่ดิ สะดุ้งเฮือกตกใจกันหมด) ทุกคนออกจากซากตึกเวิร์ลเทรดได้แล้ว ก็พยายามจะปักเตนท์ให้ตั้งหลักใหม่ แต่กรุงโรมไม่ได้สร้างเสร็จในวันเดียว ฉันใดก็ฉันนั้น ลมก็แรงอิ๊บอ๋ายขนาดนั้น ตั้งอยู่ในที่โล่งกว้าง เป็นเตนท์หลังแรกของแถว เพราะงั้นก็รับลมเต็มๆ ดึงกันแบบแทบจะปลิวตามเตทนท์อยู่แล้ว แล้วก็ช่วยเข้าใจหน่อยเหอะ คือ ไอ่ทั้งกลุ่มเนี้ยะ ถึงจะถึกเป็นหญิงเหล็กยังไง แต่ก็เพิ่งนอนเตนท์กันครั้งแรก แล้วมันจะกางเตนท์กันเป็นมั๊ยเล่า!!! ไอ่ปักให้เหมือนเดิมก็ไม่รู้จะปักยังไง อันไหนหัวอันไหนหางยังไม่รู้เลย งมกันอยู่นาน กว่าจะหาไอ่เชือกที่จะขึงเจอ อีตอนปัก ดั๊นนนปักไม่เข้าอีกนะ พื้นทำไมแข็งฟระ ปักไม่ลง ทุลักทุเลกันอยู่พัก อ่ะ ปักได้แระ กลับไปนอนกันใหม่ เข้าไปข้างในได้แป๊บเดียวเท่านั้นแหละ ฟุบ..... เตนท์ถล่มอีกรอบบบ 5555 ไม่ได้นอนกันล่ะทีนี้ ออกไปงมกันใหม่ เอิ้กกกก

สรุปว่าทริปนี้ก้อมันส์ดี ได้ทุกรสชาติเลย อยากไปเที่ยวหยั่งงี้กันอีกเนอะ ^^

*****

2. เกาะเสม็ด

เลือกที่เดียวกับมิ้นเนี่ยแหละ เพราะมันเป็นทริปแรกที่ได้ไปเที่ยวต่างจังหวัดกับคนในกลุ่ม โดยที่จัดไปกันเอง ที่เคยสัญญา(?)กันไว้ตั้งแต่ปีมะโว้ สมัยเรียนอยู่โรงเรียนเก่า ว่า เออ เดี๋ยวจบแล้วไปเที่ยวกันนะ มันก็ได้แต่ฝันลมๆแล้งๆกันซะทุกที เข้ามหาลัยไปตั้งหลายปี ก็ยังไม่ได้ไป เพราะต่างคนต่างว่างไม่ตรงกันเนี่ยดิ ทุกคนเคยไปเที่ยวกะเพื่อนมหาลัย แต่เพื่อนโรงเรียนดันไม่เคยไป ได้ไงกัน กว่าจะได้ไปก็โน่น จะจบมหาลัยแล้ว

ทริปนี้อย่างที่มิ้นว่า เป็นการเปลี่ยนที่นอนโดยแท้ คือมันไม่มีอะไรมากจริงๆ ก็กระโดดขึ้นรถทัวร์ ไปลงเรือข้ามไปเกาะ เดินไปที่พัก แล้วก้อนอนๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ขำตรงที่ พอลงจากรถทัวร์ เห็นเซเว่นปั๊บ รีบปรี่เข้าไปเชียว ไอ่เราก็นึกว่าอะไร ปรากฏว่า พี่ๆแกเดินเข้าไปลึกสุด เปิดประตูตู้เย็นอย่างไม่ลังเล แล้วควักบาร์คาดี้ออกมากันใหญ่ เฮ้ยย อารัยมันจะมุ่งมั่นขนาดนี้เนี่ย พอจะเดินไปจ่ายตังค์ พี่พนักงานเดินมาบอกว่า ยังไม่ถึงเวลาค่ะ หน้าแตกดังเพล้งงงงง..........5555 สรุปว่า เดินไปหาข้าวกิน ฆ่าเวลาเพื่อรอซื้อเหล้า โอวววว ตรูจะบร้าตายยย กร๊ากกกกก

แต่ยังไงก็ได้ซื้อตามที่ตั้งใจไว้นะ พอตอนจะหิ้วออกมาเนี่ย ทำเป็นเขินนะ แหมม เสียงขวดมันกระทบกันเคร้งๆ เขิลลลล (อี๋ ไอ่เก๋ ชั้นจำได้ว่าแกอุตส่าห์หอบวอดก้ากาแฟมาขวดนึงจากบ้าน) เดินข้ามไปซื้อตั๋วขึ้นเรือข้ามไปเกาะ กว่าจะเสด็จถึงเกาะก็บ่ายล่ะ ถึงแล้วก็เข้าห้อง สลบเหมือดกันหมด ทะลงทะเลอะไรไม่ดูกันแล้ว ตรูขอนอนเล่น เปิดแอร์ให้เย็นใจ (มาถึงนี่กันทำไมฟระเนี่ย???)

คือ ตอนนี้ จะฉุดจะลากยังไงก็ไม่ไปแล้ว คุณมิ้น คุณเอก็เอาล่ะ เปิดวงสนทนาธรรมกันเรื่องนิยายประจำชาติอีกล่ะ อ่านนิยายกันไป อ่านการ์ตูนกันไป อีกฟากก้อนอนกันไป กลิ้งเกลือกเหมือนอยู่บ้าน มาทามม๊ายยยยย มาทามมาย.........โว้

โน่น นอนกันจนเย็นโน่น พอแดดร่มลงหน่อย ถึงเพิ่งจะระลึกชาติได้ว่า นี่เรามาทะเลนะ ช่วยไปดื่มด่ำกะทะเลซะหน่อยเถ๊อะะ แม่เจ้าประคู๊ณณณ สาธุ.. ก็อถึงจะเปลี่ยนเสื้อผ้าออกไปเล่นทะเลกันอย่างเสียไม่ได้ (หยั่งกะโดนบังคับให้ออกไปงั้นแหละ) ก็มีเก๋ มีจูนเนี่ยแหละ ที่ดูกระตือรือร้นในการเล่นน้ำทะเลหน่อย ไปหนุงหนิงเล่นน้ำกันหนุกหนาน ส่วนคุณเอ คุณมิ้น เปิดวงสนทนาธรรมกันต่อ แต่คราวนี้คุยกันเรื่องอะไรรู้มะ? นั่งคิดพลอตนิยายกัน โอ้วววว บรรเจิดมากเพื่อน ส่วนซีนี่ไม่สนใจใครเลยนะ ไปลอยคอกลางน้ำเงียบๆคนเดียว (แต่เอว่า มันชอบของมันอย่างนั้น ก็เอาเหอะ)

เล่นกันพอหอมปากหอมคอ ได้เวลากินข้าว ออกไปกินข้าวเย็นของร้านที่เป็นของที่พักเนี่ยแหละ แต่มันเป็นอะไรที่ นานมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก.........คือ อาหารมาช้ามากก ประมาณว่าหิวจนเลิกหิวแล้ว มันถึงมา เพราะมันรอให้อาหารครบทุกจานแล้วค่อนเสิร์ฟทีเดียว (วันหลังทยอยเอามาก็ได้นะพี่ หิวจนจะเป็นลม) ได้สั่งคอกเทล 2 แก้ว พีน่าโคลาดา (เออ ตอนแรกไม่รู้หรอกว่าเรียกว่าไร สั่งตามบ๋อยแนะนำ ตอนหลังๆอ่านเวบเรื่องคอกเทล ถึงรู้ว่ามันคืออะไร) กะเชอร์ลีย์ เทมเปิล อีอันแรกมาก่อน เอจิบไปคำนึง เราก็หันไปถามว่า เป็นไง อร่อยมั๊ย "มันวืดๆอ่ะ" นี่คือนิยามของคอกเทลชนิดนี้ เออ มันวืดๆจริงๆ (แปลว่าไม่อร่อย) ส่วนเชอร์ลีย์ เทมเปิลของมิ้นน่ะเรอะ ทุกคนแย่งมิ้นกินหมด อาหย่อยยย

ตอนกลางคืน จะมีกิจกรรมใดเล่า นอกจากการจั่ว แต่ครั้งนี้นับว่าน้อยนะ เล่นไม่มาก เล่นสลาฟกะไพ่ตบนิดหน่อย (เอ๊ะ ไพ่ตบนี่มันโคตรเสียงดังเลยอ่ะ ท่าทางบ้านข้างๆจะตกใจ) ** อันนี้ท่านเพื่อนมาซักค้านว่า เล่นป๊อกด้วยนะ กินตังค์เลยด้วย อืม ใช่ๆ ลืมไป เพราะเป็นคนดู เลยลืม แล้วยังตื่นมาเล่นต่อตอนเช้าอีกตะหาก **แล้วรู้สึกว่าทุกคนจะเหนื่อยกันเร็วมากเลยนะ ยังไม่เที่ยงคืนดีก็นอนกันซะแระ (ผิดปกติมากๆ) เรานอนคุยกะมิ้นไปเรื่อยๆ เพราะยังไม่ง่วง คือ มารู้ทีหลังว่า จริงๆแล้วก็ยังไม่นอนกัน ฝั่งขะนู้นมันแอบฟังเราคุยกันซะอีก (ถ้าพวกเอ็งยังไม่ง่วง แล้วจะปิดไฟนอนกันทำม๊ายยย) บ้าจริงง

มีเรื่องขำๆตอนนอนอยู่อย่าง เรานอนๆไปแล้วมันหนาวมาก เพราะแอร์มันตกที่เรานอนพอดี แถมผ้าห่มเราก็ผืนเล็ก มันไม่คลุมหมดทั้งตัว เราก็ทนหนาวบิดไปบิดมาอยู่พักนึง จนไม่ไหวแล้ว เลยเดินไปหรี่แอร์ แต่ด้วยความเกรงใจ กลัวเพื่อนร้อน เลยหรี่ทีละนิดเดียว เดินกลับมานอน ก็หนาวอีก เดินไปหรี่อีก หรี่ทีละหน่อยๆไปตั้งหลายรอบ สุดท้ายก็หลับไปทั้งหนาวๆนั่นแหละ ตื่นมาถึงได้รู้ว่า ทุกคนมันหนาวกันหมด แต่มันขี้เกียจลุกขึ้นมาหรี่แอร์ เวงงง เพื่อนผู้ประเสริฐของอิชั้น ทำไมไม่บอกฟระ เดี๋ยวลุกไปหรี่ให้ก็ได้ ชั้นหนาวจะแย่แล้ววววววววว

ตื่นเช้ามา มีการนั่งกำจัดเหล้าที่กินไม่หมดอีกนะ กินกันแต่หัววันเชียว มานั่งซดสปาย ซดวอดก้า หน้าบ้าน ตลกอ่ะ ใครเค้าจะมองเรายังไงเนี่ย เป็นสาวเป็นนาง นั่งเมาแต่หัววัน (มันก็ไม่เมาหรอก คนละจิบสองจิบ)

ทริปนี้ก็จบไปแบบหนุกๆขำๆ เผอิญมีเวลาน้อยแค่สองวัน เลยไม่เอาอะไรมาก แต่ก็อยากไปเอนจอยด้วยกันอีกนะ เปลี่ยนเป็นทริปกินก็ได้ อิอิ

*****

โอยย ไม่ไหวล่ะ แค่สองอันก็พิมพ์เหนื่อยแล้ว ไว้ต่อคราวหน้าเน้อ เดี๋ยวไปจุดธูปอัญเชิญผู้ร่วมเหตุการณ์มาทัศนาดีกว่า.............

Comment

Comment:

Tweet

Bothered about which company to choose for buying resume? Check out Prime Resume company to obtain professional resume writing service. Buy resumes from best resume writers or view resume templates if you want to learn what winning CV writing looks like.

#8 By Internet site (103.7.57.18|91.201.64.16) on 2012-12-09 02:48

You do not know if essay paper paper composed by you is perfect. So, you are risking to spoil your reputation. Do not do it and ask: " write my papers " instead!

#7 By DaphneBernard22 (31.184.238.21) on 2012-01-09 08:45

อยากไปเกาะเสม็ด

#6 By มวยไทย on 2007-06-26 00:34

วันก่อนอ่านแล้วไม่ได้เมนต์เพราะรีบๆ เพิ่งนึกได้เมื่อกี้ว่ามาอ่านบลอคแกแล้วลืมเมนต์
พิมพ์ยาวมาก เทียบกับมิ้นแล้วชิดซ้ายเลย เก็บรายละเอียดดีมากจนช่วยเตือนความจำที่เริ่มเลือนลางไปแล้วได้ดีจริงๆ
ป.ล.ไอ่ตอนเต็นท์ถล่มอ่ะ จำได้แม่นเลย แล้วคืนนั้นก็จำได้ว่าหนาวโคตรๆ อ่ะ

#5 By dajirin on 2007-06-01 11:46

ตามมาฮา อ่านแล้วกุมขมับกับน้องตัวเอง

ขอบคุณนะคิ้มที่ช่วยดูแล ว่างๆ เอามันไปเลี้ยงด้วยจะดีมาก

ปล ตั้งแทคนี้ แล้วทำไมมีแต่คนฟังล่ะ ว่ายาววว แหมมม สนุกออก

#4 By tapum on 2007-05-29 21:30

เก๋ แกมาก่อหวอดตั้งม๊อบอะไรในบลอคชั้นเนี่ย

เออ อยากไปเที่ยวอีกเนาะ ก่อนแกไปเรียนต่อ มีเวลาว่างป่าวล่า

ส่วนเรื่องเตนท์ถล่ม ถ้าจำไม่ผิด หลังจากมันถล่มครั้งที่ 2 แล้วปลุกปล้ำมันกลับขึ้นมาได้ใหม่แล้ว ก้อเข้าไปนอนต่อแบบกล้าๆกลัวๆ นั่งเมาท์กันอีกพักว่ามันจะถล่มลงมาอีกป่าววะ เราไม่รู้ว่าพวกแกมีหลับกันไปมั่งรึเปล่านะ แต่ของเรารู้สึกจะหลับๆตื่นๆอ่ะ เหมือนไม่ได้นอนน่ะแหละ

#3 By Kronos on 2007-05-27 11:23

โอ๊ยยยทำไมแกจำได้ละเอียดจังวะคิ้ม กุแม่งลืม (แถมมั่ว)ไปตั้งเยอะ ความจำดีมั่กๆๆ

ทริปวิทยาศาสตร์นี่เราเพิ่งนึกได้ว่า เออถึงว่าทำไมรุสึกแบกของหนักชิบ ที่แท้ก็ใจเร็วด่วนกว่าเรือข้ามฟากนี่เอง ว่าแต่สรุปคืนนั้นเรานอนกันยังไงวะ เต้นท์ก็ถล่มเอาๆนิ

ส่วนเสม็ดแหม่เราก็เล่นน้ำน้า~~ แต่พูดถึงเที่ยวแบบนี้ส่วนใหญ่ขอไม่ลุยนั่งเม้าให้เย็นรื่นชื่อใจน่ะแหละ 555

ว่าไปมีเที่ยวอีกก็ดีเนาะ ช่วงนี้กุยิ่งชิวๆ

#2 By chibi on 2007-05-27 00:29

เอาอีก เอาอีก เอาอีก เอาอีก เอาอีก เอาอีก เอาอีก เอาอีก เอาอีก เอาอีก เอาอีก เอาอีก เอาอีก เอาอีก เอาอีก เอาอีก

ปัจฉิม ปัจฉิม ปัจฉิม ปัจฉิม ปัจฉิม ปัจฉิม ปัจฉิม ปัจฉิม ปัจฉิม ปัจฉิม ปัจฉิม ปัจฉิม ปัจฉิม ปัจฉิม ปัจฉิม ปัจฉิม ปัจฉิม ปัจฉิม ปัจฉิม ปัจฉิม

ภูกะลึง เอ๊ย ภูกระดึง ดึง ดึง ดึง ดึง

หนุกๆๆๆๆๆ
ไว้หาโอกาสเที่ยวก่อนตูไปเรียนต่อนะ

#1 By unikorn (203.209.26.23) on 2007-05-26 23:16